στου λιμανιού το πέτρινο μουράγιο - ΤΑ ΡΑΝΤΙΣΜΕΝΑ

Ομάδα καλλιτεχνικών, λογοτεχνικών αναζητήσεων
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

στου λιμανιού το πέτρινο μουράγιο

 
 
Το καλοκαίρι μύρισε μπενζίνα
Στου λιμανιού το πέτρινο μουράγιο
Έφυγε η νιότη και τι κρίμα
Απόμεινε η ζωή σάπιο ναυάγιο.
Κάτω στο λιμάνι σκοτώσαν τους γάρους
Μια μέρα κόκκινη βαμμένη του καλοκαιριού
Μια αχτίδα ήλιου έπαιζε πάνω στους βράχους
Στο αίμα και έμοιαζε πορφύρα κοχυλιού.
Μια μέρα κόκκινη καλοκαιριού βαμμένη
Θυμήθηκα κάποια μικρή αγαπημένη
Που είχε γαλάζια θάλασσα μές στην ματιά
Και άσπρα κάτασπρα φτερά
Και σαν τους γλάρους την σκοτώσαν μια νυχτιά
Καλοκαιριάτικη που μύριζε μπενζίνα
Ένα μαχαίρι της καρφώσαν σφάλισε η ματιά
Βάφτηκε κόκκινη η θάλασσα από το κρίμα.
Το καλοκαίρι μύρισε μπενζίνα
Στου λιμανιού το πέτρινο μουράγιο
Σκοτώσανε τους γλάρους και τι κρίμα
Απόμεινε η ζωή σάπιο ναυάγιο…
©ΑΘΗΝΑ ΚΟΤΣΟΒΟΛΟΥ

 
 
 
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ.ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΞΑΝΑΔΟΥΜΕ!
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού