πουλί του παραδείσου - ΤΑ ΡΑΝΤΙΣΜΕΝΑ

Ομάδα καλλιτεχνικών, λογοτεχνικών αναζητήσεων
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

πουλί του παραδείσου

Κατεβαίνω στην αυλή σου Σαν πουλί του παραδείσου

Και ρωτώ το φεγγάρι το χλωμό Ποιος ήτανε εδώ

Ποιος στα ματιά σε κοιτούσε Και τα βλέφαρα φιλούσε

Ποιος ανάσες σου μετρούσε Ψυχή και ουρανό

Μήπως ήτανε η πούλια Μήπως ο αυγερινός

Μήπως ήτανε ο πόνος Σαν έρωτας θεός

Μα εγώ το φεγγάρι κοιτώ Πού να βρίσκεσαι ρωτώ

Ψάχνω να σε βρω Δυο λόγια να σου πω. Σ’ αγαπώ

Πάρε με μαζί σου Στην όχθη της ψυχής σου

Κι ας φοβάται το φεγγάρι Της ψυχής μου τον άδειο ουρανό

Και δε θα ρωτήσω Ποιος ήτανε εδώ

Πάνος καραμπατος (πανουλης)©

 
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ.ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΞΑΝΑΔΟΥΜΕ!
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού