το τέρας - ΤΑ ΡΑΝΤΙΣΜΕΝΑ

Ομάδα καλλιτεχνικών, λογοτεχνικών αναζητήσεων
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

το τέρας


 Μάϊος του 1962
‘Εποχή που τα παιδιά πίστευαν σε ιστορίες με δράκους και νεράιδες
Και το ξύλο ήταν βασικό μέσο διαπαιδαγώγησης των μαθητών’
Σχολείο πρωί - απόγευμα και το Σάββατο.
Δεκάχρονος τότε μαθητής της τετάρτης δημοτικού.
Ένα πρωινό είχα αργήσει να ξυπνήσω με συνέπεια να καθυστερούσα να πάω σχολείο
(Έμενα δυο χιλιόμετρα μακριά από το χωριό σε ένα απόμερο αγροτόσπιτο)
Έπρεπε κάτι να σκεφτώ να γλιτώσω το ξύλο από τον κυρ Αντώνη το δάσκαλο.

Ξεκίνησα σιγά σιγά με το πάσο μου για το σχολειό, σκεφτόμενος στο δρόμο τί να κάνω
Αφού πρώτα έκανα μια μικρή παράκαμψη όπως σχεδόν κάθε μέρα προς το διπλανό ποτάμι.Για να πετάξω πετραδάκια στο νερό να γράψω γράμματα στην νεράιδα-
τα οποία τα έκανα καραβάκια στη συνέχεια,
βάζοντάς τα στο νερό περιμένοντας να τα πάρει
Μου ήρθε μια ιδέα στο μυαλό στο τί να κάνω:
 
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ.ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΞΑΝΑΔΟΥΜΕ!
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού