η εκδίκηση των σκλάβων - ΤΑ ΡΑΝΤΙΣΜΕΝΑ

Ομάδα καλλιτεχνικών, λογοτεχνικών αναζητήσεων
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

η εκδίκηση των σκλάβων


Μια απέραντη ερημιά απλώθηκε παντού
Και ένα εκθαμβωτικό σκοτάδι άρχισε
να τυλίγει τα πάντα γύρο του
Οι άνθρωποι (σαν καλοκουρδισμένα στρατιωτάκια)
βαδίζουν στο δρόμο που τους χάραξε η μοίρα
Στα πόδια δεν έχουν τώρα χονδρές αλυσίδες
με σιδεριές βαριές μπάλες είναι ελεύθεροι
Και εσύ Ολομόναχος ανάμεσα στο πλήθος
μάταια φωνάζεις .. σκλάβοι ξεσηκωθείτε
Η σιωπή του πλήθους πνίγει την δική σου φωνή
Και αυτοί συνεχίζουν να βαδίζουν
Δεν έχουν της χονδρές αλυσίδες στα πόδια
Είναι ελεύθεροι
Νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι


Την εσχάτη ημέρα της μεγάλης σφαγής, που την είπαν σωτηρία και την δόξασαν.
Άσαρκες κολασμένες φιγούρες περιπλανώνται, σιωπηλές,
μέσα στην δύνη των δικών τους σκέψεων
Ταράζοντας με την νεκρική τους σιωπή τις κλαγγές των όπλων
περιμένουν την δική τους μοίρα Και ιδού! Ο πρώτος τον νεκρών,
μη αντέχοντας την πίεση της μεγάλης αδικίας
Θα εγερθεί φωνάζοντας, σκλάβε της γης στης ήμερες σου λέγε τη βλέπεις

 
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ.ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΞΑΝΑΔΟΥΜΕ!
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού